Wie ik nog miste waren Waldorf en Statler bij de Algemene Beschouwingen van 16 september 2015

Sinds een lange tijd kijk ik naar de politici van ons land alsof het acteurs zijn die hun scripts aan het uitvoeren zijn voor hun kijkers.

Wat ik ook behoorlijk irritant vind is als een fractievoorzitter van een partij zijn verhaal aan het doen is en er constant wordt ingebroken door een andere fractievoorzitter. Wellicht komt dit ook door mijn opvoeding waarin mij geleerd is om iemand uit te laten praten.

En als er dan een interruptie volgt dat is deze menigmaal om er voor te zorgen de ander onderuit te halen door wat hij in het verleden heeft verteld en of beloofd. Volgens mij moeten we het hier hebben over de toekomst van Nederland. De plannen die ik vorig jaar had zijn nu ook anders dan nu, omdat de wereld om je heen nu eenmaal veranderd.

AB2015-1280x897

De oneliners en ingestudeerde “grapjes” komen mij zo langzamerhand mijn neusgaten uit. Is dit nu politiek? Ik verlang naar politici die het goede voorbeeld geven en eerlijk zijn in hun programma’s. Geen politici die proberen te scoren met hun imago’s die mede mogelijk gemaakt worden door hun , zoals
ik ze noem ‘scriptschrijvers’. Ik wil het eerlijke verhaal, met hierin het positieve nieuws en negatieve nieuws, Ik verlang ernaar om te zien hoe mensen samenwerking en helemaal van politici. Voor de bühne zie ik alleen maar tegenwerking en achter gesloten deuren kunnen ze er vaak wel uitkomen, hoewel ik dan wel het gevoel krijg dat ze er ook rekening mee houden hoe dit zal uitpakken voor hun partij bij de volgende verkiezingen.images (1)

Hoe Wilders woensdag, op een behoorlijk foute manier, de negatieve invloeden van de asielzoekers belichten vind ik ongepast maar dat
hij hier een punt heeft waar totaal aan voorbij wordt gegaan door de andere partijen vind ik zorgwekkend. Dat mensen in gevaar vluchten en je ze hier opvangt vind ik niet meer dan normaal. Maar nadat de foto is getoond van een verdronken jongetje moeten we onze zorgen over de gelukzoekers en extremisten niet meer zien en iedereen zielig vinden en helpen. Heel Nederland werd aangesproken op zijn gevoel. Je voelt je al bijna een draak als je hier toch je twijfels over hebt en uit.

Stel je voor dat je een asielzoeker (s) in huis neemt. Wat doe je als het totaal niet klikt? Zet je hem er dan toch weer op straat?Een gaat dat dan wel zo makkelijk of hebben ze direct bescherming? Een echte vluchteling uit een oorlogsgebied heeft toch wel psychische schade opgelopen, kan je hier dan mee omgaan? En wat kan je doen als het totaal uit de hand loopt? Of is het dan eigen schuld dikke budownload (3)lt.

Al deze eventuele gevaren worden totaal genegeerd, We gaan het er over hebben als het meerdere malen fout is gegaan en een journalist dit aanhangig maakt.

De politiek die wij op de TV voorgeschoteld krijgen is voor mij persoonlijk een grote soap met ruzies, leugens en af en toe een grap en een grol.

Als er voorbeelden uit de samenleving worden aangehaald over de zorg, de ouderen en kinderen die geen eten krijgen dan hebben de politici het over “soms gaat het mis” en pakken dan hun lijstjes en ramingen erbij waarin CIJFERS laten zien dat het best wel mee valt. Voor veel politici hebben al deze zorgwekkende verhalen geen beeld en als je het niet ziet dan is het er niet.

In de Nederlandse schrijnende gevallen zien we niet een Samson met tranen in zijn ogen en een kikker in zijn keel die spreekt dat hij een nacht niet geslapen heeft, zoals hij had bij het verdronken jongetje. Wisten wij met zijn allen, al maanden hiervoor niet, dat er mensen en kinderen verdronken en in vrachtwagens dood lagen?, maar nu er een foto was, kwam bij Samsom ineens het besef. Sorry maar ik vind dit toneel en ik kon mijn ogen en oren niet geloven zoals Samsom zijn momentje pakte.

Al deze ontwikkelingen binnen de politiek maakt het voor mij steeds moeilijker om straks te moeten stemmen. In 2017download (2)  beginnen we weer aan een volgende show met debatten, voor de nieuwe verkiezingen, die net zo leuk zijn als de muppetshow maar dan helaas zonder het hilarische commentaar van Waldorf en Statler.

We moeten het maar nemen met een lach en een traan, net als het ‘echte’ leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s