Aan het (vrijwilligers) Werk!

Nadat ik, een aantal weken geleden toestemming van het UWV heb gekregen om vrijwilligerswerk te gaan verrichten bij een zorginstelling voor dementen, ben ik vandaag voor het eerst aan de slag gegaan.

Het betreft een totaal nieuw woonservice centrum wat nog volop in ontwikkeling is. Het woonservice centrum is verdeeld in verschillende woningen die allemaal met elkaar verbonden zijn. rieOp een woning verblijven ongeveer 8 dementerende. Ze hebben allemaal een eigen kamer en gezamenlijk hebben ze een woonruimte waar zoveel mogelijk geprobeerd wordt om hun vertrouwde thuissituatie na te bootsen. Door het inzetten van vrijwilligers, familie en mantelzorgers kan dit mogelijk worden gemaakt. De verpleging en de verzorgende doen wat ze moeten doen, namelijk zorgen. En wij proberen ze te prikkelen en uit te dagen en luisteren naar de ouderen wat ze als dagbesteding prettig vinden. Per woongroep worden dagelijks de kleine boodschappen gedaan bij de inpandige supermarkt en er is ook een oer gezellige kapsalon. Bij de supermarkt kan meteen het wekelijks bestelde avondeten meegenomen worden die ook op de groep zelf wordt bereid. Iedere woongroep eet dus elke avond anders en met dezelfde groep. Op deze manier proberen ze de “gezinssituatie” vanuit thuis na te bootsen.

Er is ook een “uitbureau” waar ze zich kunnen inschrijven voor workshops of bij verenigingen. Voor de tuinders is er een moestuin aangelegd en er komen ook kleine diertjes die ze kunnen verzorgen.

Mijn vader is in april overleden door een hersenbloeding en ook bij hem vermoeden wij dat hij aan het dementeren was. Het was voor mij hierdoor best spannend om te gaan starten bij een woongroep van dementerende ouderen.

teleDe groep waar ik wekelijks 4 uurtjes zal gaan verblijven bestaat uit 4 mannen en 4 vrouwen. Van sommige bewoners waren er al mappen aangemaakt met daarin “weetjes” over de bewoners en onderbouwd met foto’s. Zo leerde ik van sommige al snel hun ouders, echtgenoot (te), kinderen, kleinkinderen kennen en lees ik wat hun lievelingseten is en hun favoriete huisdier. Een makkelijke manier van kennismaken met de bewoners en een goede ingang om een gesprek te beginnen. Ik merkte aan mezelf dat ik me het liefst in achten wilde splitsen omdat je ze allemaal  aandacht wilt geven. Helaas was ik alleen als vrijwilliger op deze groep en de verzorgende had het enorm druk met haar taken. Wat een enorme opgave is dit voor de verzorgende op een groep van 8 bewoners. Ze heeft niet eens de tijd om haar brood tussen de middag op te eten omdat sommige bewoners ook hulp nodig hebben tijdens de lunch.

images (1)Terwijl de verzorgster na de lunch een paar bewoners naar bed ging brengen, omdat ze een dutje wilde doen, stond Meneer B midden in de huiskamer met een lichte paniek in zijn ogen. Meneer B was even daarvoor ingelicht dat zijn dochter hem kwam ophalen om naar het ziekenhuis te gaan. Nu, 15 minuten later wist hij nog wel dat hij opgehaald ging worden maar wist niet meer door wie en wat hij moest gaan doen. Vragen als ‘waar ze hem gingen ophalen’, en ‘of hij alvast naar beneden moest gaan’ en ‘of hij met deze kleding wel weg kon’ of dat ‘hij iets anders aan moes’t en ‘waar was zijn ID kaart?’ en ‘had hij deze nodig? Terwijl ik met iemand anders bezig was viel mij zijn onrust op en kon hem geruststellen door al zijn vragen te beantwoorden. Helaas was dit van korte duur. Na 5 minuten stond hij weer midden in de kamer met dezelfde vragen en de wanhopige lieve blik in zijn ogen. Ik ben met meneer B op de bank gaan zitten en heb samen gewacht op zijn dochter. De opluchting, en liefde en rust in zijn ogen, toen ze binnenkwam maakte mij emotioneel en toen ik niet veel later afscheid nam van de groep en beloofde volgende week weer terug te komen kon ik het niet meer tegenhouden en dwarrelde een traantje over mijn wangen. ggHoe mooi en goed dit wooncentrum ook geregeld is ik ben toch blij dat mijn vader dit bespaard is gebleven. De vragende ogen van meneer B kwamen mij zo bekend voor. Het besef dat er iets moet gebeuren maar je komt er niet op wat het is…die blik kwam me heel bekend voor.

Blij!, ben ik dat ik dit vrijwilligerswerk mag doen. En wat hebben de verzorgers het druk. Eigenlijk kan ik nu al concluderen dat er echt twee mensen nodig zijn op een groep van 8 mensen. Ongelooflijk dat er zo enorm op personeel bezuinigd wordt. Beter zou het nog zijn dat er drie mensen op zo’n groep zitten. Deze mensen zijn gebaat bij vaste gezichten die ze kunnen vertrouwen. Dat de zorg zo om zeep geholpen is vind ik schrijnend. Ik hoop dat het bezuinigen op personeel de laatst genomen stap was en niet de eerste stap bij de top van deze instellingen of zorgaanbieders, maar dit laatste betwijfel ik.      hulp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s